Mamma og pabbi í heimsókn

Hæ allir saman

Jæja þá eru mamma og pabbi komin í heimsókn. Þau komu seinnipartinn á laugardaginn eftir að hafa verið í Boston í tvo daga.
Við fórum í rölt um campus svæðið á laugardagskvöldinu og svo var sunnudagurinn tekinn með trompi og túristast allan daginn. Við byrjuðum á að fara í frábæran garð sem heitir Chanticleer. Þetta er eiginlega bara yndisgarður þar sem mikið er lagt upp úr upplifun og andrúmslofti. Frábær garður og skemmtileg upplifun, náðum m.a. að sjá crabapples, gula magnólíu og einhver hengikirsi í blóma.
Eftir þetta fórum við til Chestnut Hill og fengum okkur brunch. Kíktum svo á Lauren Hill Gardens plöntusöluna og fórum svo í Morris Arboretum. Það er trjásafn University of Pennsylvania en þar sáum við kirsuberjatré í blóma og nokkrar nýjar tegundir af fuglum.
Í dag komu mamma og pabbi við í vinnunni hjá mér í The Main Line. Það er algjör paradísargarður þar sem við vinnum yfirleitt tvo daga í viku, ég og Rob. Mrs McLaen var himinlifandi að fá gesti í garðinn sinn og við eyddum alveg klukkutíma í að skoða garðinn og fuglana í kring. Sáum m.a. spætur ofl skemmtilegt.
Eftir það fór Rob vinnufélaginn minn með okkur í Fort Washington Park þar sem við sáum margar nýjar tegundir m.a. Bluebird sem er rosalega fallegur fugl.
Á morgun förum við svo til Cape May í New Jersey í fuglaskoðun.

Þannig að allt er í fullu fjöri hér og mjög gaman að hafa foreldrana í heimsókn.

Kveðja í bili

Hlynur

Farið að hitna í kolunum

Hæ allir saman.

Þá er farið að hitna aðeins í kolunum hjá okkur hérna. Hitinn í dag fór í 25°C og á að vera enn heitar á morgun.
Mér finnst svolítið erfitt að vinna í þessum hita en vinnufélagarnir segja: Bíddu bara.
Á sumrin er nefnilega oft 30+ og mikill raki, þannig að ég bíð bara spenntur eftir því.

Hér er lítið að frétta svosem. Vinnuvikan gengur bara sinn vanagang. Ég er orðinn einn af commuterum borgarinnar. Hitti sama fólkið á hverjum morgni í lestarkerfinu og allir eru farnir að chatta aðeins. Stundum þegar ég er á leiðinni heim með neðanjarðarlestinni þá hugsa ég með mér að ég gæti aldrei lifað svona í mörg ár. Það er eitthvað við að vera neðanjarðar, lyktin, hávaði í lestunum, ekki mjög hreinlegar stöðvar ofl. En ég er mjög heppinn að geta verið í náttúrunni allan liðlangan daginn sem vegur upp á móti borgarlífinu.

Mamma og pabbi eru komin til Boston, verða þar á morgun og keyra svo til okkar á laugardaginn. Það verður frábært að hafa þau í heimsókn. Svo það verður fjör í Philly næstu vikurnar við ýmsa náttúru- og fuglaskoðun og fleira skemmtilegt á dagskránni.
Svo vorum við að fá nýjar fréttir af gestakomu en Una Björk, Þröstur og Þorri eru að koma til okkar í júlí. Erum rosaglöð að fá þau í heimsókn:) Allt í gangi í Philly semsagt og ekki hægt að segja annað en að fjölskyldan sé að standa sig í heimsóknunum!

Washington DC

Jæja þá erum við komin aftur heim eftir frábæra helgi í The Nation's Capital. Við tókum lest niður eftir og byrjuðum að ganga niður að safna og monument svæðinu. Þetta er ansi magnað svæði og ótrúlegur fjöldi safna. Svo var gaman að sjá Capitol, Hvíta Húsið, Washington Monument og Lincoln Monument.
Við gengum marga, marga kílómetra og fórum á Natural History Museum og American Indian Museum. Um kvöldið fórum við svo í aðeins líflegra hverfi sem heitir Georgetown. Þar var allt bullandi af lífi, fullt af veitingastöðum og búðum. Fengum okkur ekta indverskan mat og röltum um.
Í dag tókum við svo metro til Arlington Cemetary og sáum gröf John F. Kennedy og gröf óþekkta hermannsins. Þar sáum við athöfn þar sem var verið að skipta um krans á leiðinu. Mikill fjöldi manns var viðstaddur og eftir að búið var að skipta um krans þá spilaði Buglerinn (hornleikarinn) lag sem er alltaf spilað í bandarískum hermannaútförum (man ekki hvað það heitir). Fólk var með hendur í hjartastað og nokkrir táruðust. Þetta var ansi áhrifamikið og magnað að upplifa þetta.
Gengum svo yfir Potomac ánna og sáum Lincoln í sætinu sínu í Lincoln Memorial. Endurspeglunarlaugin var ansi flott og gaman að sjá Washington Memorial speglast þar.
Því miður voru flest kirsuberjatrén búin í blóma en við sáum Crabapples, Dogwoods og fleira í blóma í staðinn. Verðum bara að skreppa út að á hérna í Philly í vikunni og sjá Yoshino Kirsuberjatrén en það munar víst um viku á blómguninni hérna og í Washington.
Við enduðum svo daginn á Air and Space museum. Okkur fannst áhugaverðast að sjá allt geimbröltið þeirra og hvað þeir voru pirraðir á sínum tíma yfir því hvað Rússarnir voru á undan þeim í bransanum.
Helgin var frábær í alla staði, við gengum örugglega tugi kílómetra sáum óteljandi minnismerki og sáum margar hliðar á borginni sem kom okkur skemmtilega á óvart.
Setjum inn myndir fljótlega.

Kveðja

Hlynur og Erna

Cherry Blossoms

Þá er farið að hlýna aðeins og gróðurinn er að fara af stað. Við fórum í göngutúr meðfram Schuylkill ánni á mánudaginn en þar er mikið af Yoshino Cherry trjám en það eru sömu trén og eru í Washington DC.
Annars finnst mér magnólíutrén flottari ef eitthvað er heldur en kirsuberjatrén. Það er geggjað að sjá þessi stóru tré algjörlega þakin blómum sem líta út eins og túlípanar. Þegar þessi blómgun er búin þá tekur Dogwoods við (hyrnar) og svo eru það Crabapples (villiepli) og svo lyngrósir og endalaust fleira. Já það er gaman að vera garðyrkjunörd að vori...

Því miður varð ekkert af fyrirhugaðri heimsókn Jan, Susanne og Otto en Jan komst að því daginn áður en að þau ætluðu í flugið að hann var búinn að týna vegabréfinu sínu. Sem betur fer var hægt að breyta flugmiðunum enda er hann á einhverjum sér díl með miða vegna vinnu sinnar hjá Airbus. Þau ætla að reyna að koma einhvern tíma seinna í staðinn.
Við ákváðum að skreppa bara til Washington í staðinn um næstu helgi. Tökum lest eldsnemma á laugardagsmorgun og komum aftur seint á sunnudagskvöld. Ég pantaði eðalhótel á snilldarsíðunni Hotwire.com en þar getur maður fengið ódýra gistingu á flottum hótelum. Maður fær ekki að vita hótelið fyrr en maður er búinn að bóka gistinguna og það kom í ljós að við verðum á 4* hóteli tvær blokkur frá Hvíta húsinu.
Svo er bara að vona að við náum í endann á Cherry Blossoms þarna niðurfrá en okkur hlakkar mikið til að sjá öll Smithsonian söfnin og garðana.

Vinnan hjá mér er frábær, góður vinnufélagi, skemmtileg vinna og mikil fjölbreytni.
Erna er að koma hinni rannsókninni af stað (þvílík hetja að vera með tvær stórar rannsóknir í einu!) en þar verða kæfisvefnssjúklingar rannsakaðir. Ég á fullt í fangi með að fylgjast með þessu öllu og skilja það í þokkabót en ég reyni eftir bestu getu.

Jazz og skyr með rjóma!

Við fórum á jazz tónleika á föstudagskvöldið. Þar var mikil saxófónhetja á ferð, Joe Lovano. Þetta voru brilliant tónleikar, tveir trommarar fóru á kostum þar á meðal Fransisco Mela, kúbanskur trommari sem við sáum á Blue Note jazzklúbbnum í New York um daginn. Lovano var flottur á saxann og tók svo fram nýjan saxófón sem kallast The Aulochrome. Þetta eru tveir sópransaxófónar fastir saman! Jazzistar þurfa alltaf að vera að prófa eitthvað nýtt... Tjékkið á þessu myndbandi hérna:


Í gær fórum við í innflutningspartý hjá Rainu og Darshan. Þau voru að flytja í flott high rise í miðborginni. Þau eru með rooftop pool á 30 hæð, það verður stuð þar í sumar!


Eftir mikinn skort á íslenskum mat þá fórum við í Whole Foods í gær og keyptum okkur skyr! Íslenskt skyr.is og þvílík snilld, var búinn að gleyma því hvað skyr er gott. Keyptum líka ostinn Höfðingja og sáum fleiri íslenskar vörur eins og íslenskan þorsk og bleikju.
Í gær var veðrið mjög gott og við röltum um borgina. Fórum m.a. á Italian Market sem selur alls konar matvöru. Það var mikil stemming á þessum markaði en okkur leist ekkert sérlega vel á hreinlætisaðstöðuna þar, Reading Terminal Market er skemmtilegri að okkar mati.
Við erum búin að vera löt í dag. Ætluðum í göngu en það er frekar kalt í veðri og rigningarlegt.
Við erum ennþá að bíða eftir ekta vorveðri en samt sér maður blómstrandi tré út um allt.
Næst á dagskrá er svo heimsókn frá Þýskalandi, Jan, Susan og Otto. Þá er bara að dusta rykið af þýskunni og æfa sig aðeins...

Kveðja

Hlynur og Erna

Svefnsvipting!

Hér er fátt að frétta nema að það er mikið að gera!

Loksins kom að því að rannsóknirnar mínar fóru í gang hérna:) Þvílík gleði og léttir að þetta sé byrjað!

Fyrstu þátttakendurnir í svefnsviptingarrannsókninni (Sleep deprivation) minni voru semsé um helgina. Þeir sváfu tvær nætur fyrst, var haldið vakandi í 38 tíma og fengu svo aftur að sofa heila nótt. Við tókum blóð frá þeim á 4 tíma fresti allan tímann og testuðum hversu syfjaðir þeir voru á 2 tíma fresti alltaf þegar þeir voru vakandi svo þetta var ansi massívt protocol. Þegar þeim er haldið vakandi í 38 tímana þarf líka alltaf að vera starfsmaður viðstaddur til að passa að þeir sofni ekki...

Ég var orðin ansi leið á endalausri pappírsvinnu (skriffinnska.is) og veseni að koma þessu af stað en allt hérna er mun stærra í vöfum en meistaraverkefnið mitt heima. Ég gerði semsé flestallt protocolið sjálf heima en hér er hrúga af fólki sem hjálpar til sem er auðvitað frábært en þýðir líka að ég þarf að kenna hjúkkum, næringarfræðingi, study coordinator og öðru starfsfólki protocolið. Minns var því vaknaður klukkan sex alla morgna frá því á föstudaginn þar til í morgun til að kenna starfsfólkinu sem var að koma á vaktina. Sem betur fer tók annar sem vinnur með mér að sér kennslu kvöldstarfsfólkins því annars væri ég ansi lúin núna.

Svo byrjar næsta protocol með kæfisvefnssjúklingum í næstu viku svo allt er í gangi:)

Minns er svo líka að fara að verða alvöru sameindalíffræðingur loksins og er að fara að læra alls konar blóðúrvinnslu, mælingar á próteinum og öðrum sameindum og svona svo það er spurning hversu flink ég verð!

Annars er vorið loksins komið til að vera. Var rosagott veður í eftirmiðdaginn og við Hlynur sátum bara úti á bolnum í sólinni og borðuðum kvöldmatinn:)
Held að kallinn minn verði ansi svartur á næstu vikum!

Svo erum við að plana hiking á einhverju fuglasvæði hérna nálægt um helgina sem ætti að vera fjör og svo kemur bróðir minn og hans fjölskylda næsta mánudag í vikuheimsókn:)

Semsé stuð og fjör að venju í Philly!

Knús
Erna

Jazztónleikar í stórborginni!

Þá er enn ein vinnuvikan búin og komin helgi. Sólin skín en það er ekkert sérlega hlýtt. Magnólíutrén eru alveg að fara að springa út og Forsythia og Dogwoods eru í blóma. Kirsuberjatrén ættu að fara að opna sig alveg í næstu viku.
Á fimmtudaginn plantaði ég stjúpum allan daginn í garðinn hjá The Godshals.
Á föstudaginn gerðum við vorhreingerningu á stórri lóð, skárum kanta á beðum og fylltum þau af kurli (mulch).
Svo komst ég að því að einn kúnni sem við þjónustum er leikari sem flestir kannast við en er ekkert mikið frægur kannski. Hann heitir David Morse http://www.imdb.com/name/nm0001556/bio
og hefur leikið í myndum eins og The Green Mile og lék eitthvað í House líka. Maður er bara að vinna fyrir ríka og fræga fólkið hérna!

Í gær fór ég á frábæra tónleika með Wayne Shorter, án efa frægasti núlifandi saxófónleikarinn. Þetta var mikil upplifun. Kappinn er 75 ára og hefur spilað með helstu jazzlegendum allra tíma eins og Miles Davis, Art Blakey and the Jazz Messengers, Horace Silver, Herbie Hancock, Maynard Ferguson ofl en hann tók við af John Coltrane í Miles Davis Quartet (það gætu ekki verið erfiðari fótspor að feta í). Svo var hann í jazzfunkrockpopheavymetalfusion hljómsveitinni Weather Report sem var hvað heitust á áttunda og níunda áratugnum (eru einhverjir farnir að geispa...).
Tónleikarnir voru frekar súrir á köflum. Upphitunarbandið var með frekar standard setup, lögin byrjuðu og enduðu og hver var með sitt sóló og svona en þegar legendið steig á svið með ungum köppum, Danilo Perez á píanó, John Patitucci á bassa og Brian Blade á trommur, þá byrjuðu þeir að spila og svo var bara mússíserað næsta einn og hálfan klukkutímann. Ég verð nú að segja það að þó þetta hafi verið brill að sjá Shorterinn þá þurfti alla athygli til að fylgjast með tónlistinni, á köflum var þetta orðið einum of súrrealískt. Enda var eitthvað af fólki sem þoldi ekki við allan tímann og fór að tínast út eftir klukkutíma. Þegar herlegheitin voru búin þá var mikið uppklapp og aukalagið sem þeir tóku var mjög flott og þá lét kallinn loksins almennilega í sér heyra. Maður getur ekki annað en dáðst að honum að vera þetta lengi á sviðinu en maður sá það líka að hann var frekar þreyttur eftir þetta.

Í dag er svo afslöppun fyrir mig en Erna tók sexuna í morgun og var mætt upp á spítala til að fylgjast með framkvæmdinni á rannsókninni hennar sem fór af stað í gær. Hún er aðallega að sjá til þess að allt sé framkvæmt rétt af hjúkrunarfræðingunum enda mikilvægt að allt sé rétt gert.

Jæja þá er að skella sér í skattframtalið góða.

Njótið helgarinnar og fáið ykkur íslenska pulsu fyrir mig...


Kveðja

Hlynur

Tómlegt í kotinu

Þá er fjörið búið í bili, en Ásdís og co fóru í morgun. Það var hálf einmanalegt að koma heim í tóma íbúð. Það er búið að vera mikið fjör og gaman að hafa þau í heimsókn. Ég og Erna tókum okkur frí á föstudaginn og við fórum öll í Vatnadýrasafnið (Aquarium) í Camden. Safnið var mjög flott og mikið að sjá. Ólöf Svala klappaði hákarli (pínulitlum) og svo sáum við allar mögulegar gerðir af vatnadýrum frá kolkröbbum upp í flóðhesta. Sunna Kristín og Ólöf Svala fengu að koma með mér og Ernu í neðanjarðarlest sem var mikið sport. Á sunnudaginn fórum við á listasafnið sem var sæmilegt. Það voru nokkrar flottar Monet myndir og ein eða tvær Van Gogh en svo var ein ansi flott eftir Dali sem er eins súrrealísk og hægt er að ímynda sér. Kíkjið á hana.
http://en.wikipedia.org/wiki/Soft_Construction_with_Boiled_Beans_(Premonition_of_Civil_War)

Yngri helmingur hópsins hafði nú ekki mikla þolinmæði í safnaskoðun en safnið er svo stórt að maður þarf nokkrar ferðir til að skoða það.

Á sunnudaginn vorum við boðin í páskamat til vinkonu hennar Ásdísar í New Jersey. Ég og Erna fórum í blæjusportbílnum okkar Mazda miata (Phillycarshare) og við keyrðum út í sveit og fengum góðar móttökur, kalkún, fyllingu, pie og allt tilheyrandi. Þetta var reyndar Thanksgiving matur en hún vildi bara leyfa okkur að upplifa alvöru Thanksgiving dinner þó að það væru páskar. Maturinn var mjög góður og gaman að koma inn á alvöru amerískt heimili.
Við söknuðum nú páskaveisluhalda heima en við fengum þó páskaegg frá Ásdísi og co sem var gleðilegt.

Þegar ég pantaði Phillycarshare bíl fyrir þessa ferð þá var bara einn bíll á lausu og það var þessi Mazda sem við rétt komumst fyrir í. Það var mjög fyndið að sjá okkur í honum.
Reyni að setja myndir inn fljótlega.

Í gær fékk ég svo óvænta snemmbúna afmælisveislu! Stjáni eldaði flott pasta með pestó og kalkúni og svo var afmælissöngurinn sunginn hástöfum. Það er ekki ónýtt að fá amælisveislu rúmum mánuði fyrir sjálf afmælið.


Annars gengur lífið bara sinn vanagang hérna. Vorið lætur aðeins bíða eftir sér en kirsuberjatrén eru að byrja að blómgast og laukar eru komnir upp.
Ég er búinn að vera að vinna í mjög stórum garði í The Main Line sem er mjög fínt úthverfi. Í tvo daga er ég búinn að handklippa stór eplatré til þannig að það blómstri sem mest og gefi ávöxt. Þannig að það má eiginlega segja að ég hafi verið að vinna í aldingarði síðustu daga.
Annars er frábært að vinna þarna, maður kemst alveg frá borgarniðinum og það er kannski helst að maður sé að ærast af fuglasöng.
Bara í dag sá ég nokkrar nýjar tegundir sem ég hef ekki séð áður, Junco, Red bellied Woodpecker, Osprey, Song Sparrow, House Finch, Mockingbird og White Breasted Nuthatch. Síðasti fuglinn er mjög merkilegur en hann getur klifrað upp og niður tré hvort sem hann snýr upp eða niður en það eru fáir fuglar sem geta það (þetta er að verða smá nörralegt hérna en það er bara gaman að því...)

Bless í bili

Kveðja

Hlynur

Vorið alveg að koma!

Já vorið er við þröskuldinn hjá okkur. Samt hefur verið frekar kalt í dag. Vinnan gengur bara glimrandi hjá mér og það er ansi mikið að gera hjá Ernu. En við ætlum að taka okkur frí á morgun og eiga þriggja daga helgi með gestunum okkar.
Við erum svo ánægð með að fá heimsókn og gaman að sjá Ólöfu Svölu og Sunnu Kristínu vera spenntar yfir öllum nýju hlutunum hérna. Fyrsta daginn þá fórum við í göngutúr og stelpurnar vildu endilega sjá íkorna. Það var ekki nema smá rölt hérna út á götu og þá sáum við fyrsta íkornann. Við stóðum þarna sex íslendingar og vorum að dást að kvikindinu og fólkið sem gekk fram hjá horfði á okkur eins og við værum búin að tapa glórunni! Íkornar eru nefnilega ekkert merkilegir finnst fólkinu hérna og flestum finnst þetta vera óværa enda kalla þeir íkorna rottur með loðið skott.
Ásdís og co fóru til Washington í gær og eru á leiðinni aftur núna. Á morgun erum við Erna í fríi og ætlum að skemmta okkur á langri helgi með gestunum okkar. Nota bene það er ekkert frí hérna í kringum páskana. Þannig að við þurftum bæði að biðja um frí í vinnunni.
Ásdís kom með páskaegg frá Íslandinu góða þannig að við fáum páskaegg á Páskadag.
Svo erum við líklega boðin í mjög síðbúna Thanksgiving máltíð í New Jersey á laugardaginn en þar býr kona sem Ásdís þekkir.
Gaman gaman í Ameríkunni.

Bestu kveðjur til allra

Hlynur og Erna Sif

Lake Tahoe og góðir gestir

Halló elskurnar mínar

Allt gott að frétta héðan frá Philly, erum með frábæra gesti í heimsókn og alveg yndislegt að fá alltaf knús góða nótt frá tveimur litlum snúllum á kvöldin:) Erum búin að sýna þeim aðeins af háskólasvæðinu og borginni og svo eru þau með pakkaða dagskrá alla vikuna og ætla að sjá dýragarðinn, fara í risamollið að versla, skreppa til Washington eina nótt og svo ætlum við öll saman í sædýrasafnið á föstudaginn, þar eru víst flóðhestar, risaskjaldbökur og fleira skemmtilegt:)

Ameríkanarnir eru samt frekar leiðinlegir og hafa ekkert frí yfir páskana en ég og Hlynur ætlum að taka okkur frí amk á föstudaginn til að leika meira við gestina...

Annars var ég víst búin að lofa smá skrifum frá Lake Tahoe. Ég fór semsé á svefnráðstefnu 2 dögum eftir að við komum heim frá Skotlandi, flaug yfir á vesturströndina og flugið var nota bene lengra en að fljúga til Íslands! Svona til að fólk geri sér grein fyrir stærðunum hérna. Var orðin hálfsteikt á öllum tímamismuninum verð ég að segja.

Ég var fyrst voðaspennt því ég hélt að ég væri að fara í sól og strönd í Californiu en annað kom á daginn því Lake Tahoe er eitt aðalskíðasvæði Bandaríkjamanna (Ólymíuleikarnir hafa t.d. verið haldnir þarna) í 2000 metra hæð.
En mín skellti sér í skíðakennslu, náði svo að renna mér nokkrum sinnum niður byrjendabrekkuna á símeiri hraða (ekki mjög hraðskreið samt) og fannst þetta mikið fjör. Fyrsta skiptið sem fór á skíði í 10 ár til mikillar undrunar hinna ráðstefnugesta sem héldu að allir Íslendingar séu miklir skíðamenn og allt á kafi heima í snjó. Mæli með hópskíðaferðum í Alpana næstu árin, þetta er snilld!

Ráðstefnan var skemmtilega skipulögð því þó prógrammið væri frá 8 á morgnanna til 9-10 á kvöldin þá var hlé í eftirmiðdaginn og tvisvar fengum við frí frá 11-5. Semsé skíðatími:) Skellti mér svo á gönguskíði einn daginn í klukkutíma á milli fyrirlestra sem var líka ansi gaman, fór bara ein án nokkurrar kennslu og gekk bara vonum framar. Síðasta daginn var svo farið í göngu á "snow shoes", svona snjóþrúgur sem er strappað á fótinn (íslenskan upp á sitt besta) og rölt með göngustafi. Held að þetta væri mjög hentugt í íslenskar vetrargöngur og tölt upp á jökla því maður sekkur ekki jafnmikið ofan í snjóinn!

En já þetta var mikið fjör, gaman að fara upp í fjöllin, allt á kafi í snjó þarna upp og þar sem sást í jörð var bara eyðimerkursandur. Svo voru risagrenitré, furur og cidrustré upp um öll fjöll. Tók einhverjar myndir og smelli þeim inn í vikunni.

Knús og kossar frá Philly
Erna Sif

Takk fyrir bætinguna í commentum, miklu skemmtilegra að skrifa þegar maður fær feedback eins og að þið séuð orðin leið á gömlum færslum:)